~FidesRenovatio1202

Call for participants to the

Ustetika Palihang Pampanitikan para sa Katha

go to this link for details:
[link]


watch my new account here on DA!

Okay please watch my other DA account too!

its the jiggly mango is my new code name heehee!


I created it as a professional portfolio, i just started uploading a batch of my recent works. Maybe Ill move there when its better until it becomes my official account! Please watch it too...

Go to this link for details
[link]

Everyones invited! FREE ADMISSION TO!
Non Thomasians pwede rin!

FEB. 5 to 7 at the UST Thomas Aquinas Research Complex

Featuring
Brillante Mendoza's "Foster Child" & "Tirador"
Jim Libiran's "Tribu"
Katski Flores' "Still Life"
Jade Castro's "Endo"

and many more...

BRING BACK THE LIFE IN MOVIES.

go to this link for the complete schedule:
[link]

Note : This blog entry is for stress relief purpose of the writer. If you have other important things to do than read this, please attend to the former option. If you choose to waste your time, then read on. The writer is an understanding person.

I can finally scream "Glory" as the Struggle of finishing tasks for The Varsitarian's 80th is finally done! Actually, I plan to take lots of pictures of myself beside the exhibit panels, and with the magazine. Balak ko rin lumuhod sa harap ng panels at maglupasay sa ligaya when I see the exhibit finally mounted in the magnificent lobby of Sofitel. Sabi nila, we spent the longest number of presswork overnights in the history of the 80 year publication. Though I did not complete the whole 12 days, the weight of the responsibility was overwhelming. Sabi nga ni Kuya Tonying (sabaw Executive Ed) "This is the longest week of my life." Oo nga naman. Wala ba namang tulugan tapos nakiki-jamming pa yung prelim exams mo di ba.

I realized din, how much I grew as a person sa isa't kalahating semestre ko sa varsi (sniffs).
Before, I never really shared the pain of other people pero ngayon, pag di ako magp-presswork at yung mga kasama ko nagpupuyat sa office, there is this evil, nagging feeling in my heart ( grabe so emo and gay naman nito). I have learned to relate to other people and respect their predicaments whether I agree with it or not. But anyway, all is well that ends well, ika nga. Valik Varsi na mamaya sa Sofitel! Wee!
Ahnd 1 painting and 1 animation plate left for me to do.

-

Written english is such a cruel and heartless medium of communication. In my opinion. [Okei magtatagalog na ako] Kasi, wala itong mga in-between na words na nagpapakita ng paggalang tulad ng "po" at "opo". Bukod pa riyan, sa wikang ito, lahat ng tao ay nagkakapanatay pantay sa ilalim ng fancy words na "diplomacy" at "intelligent and educated conversations". May mga pagkakataon din na may nasasabi ka sa ingles na maaring mamis-interpret ng taong kausap mo, lalo na kung binabasa lang nila ito. Halimbawa sa text, hindi mo malalaman kung yung ka-text mo ay nagpapapaka-sarcastic o iyon lang talaga ang gusto niyang iparating sa iyo. Kung sa bagay, iyon naman talaga ang nature ng wikang Ingles. Pranka. Kung minsan ay umaabot pa ito sa pagiging "tactless" na hindi kayang tanggapin nga madamdaming mga Pilipino na tulad ko.

Bakit ko ito pinagsasabi? Kasi nalagay ako sa sitwasyong iyon. Hindi ko na ikukwento ang nangyari pero talagang na-offend ako sa pagkakataong iyon sa aking mga narinig mula sa ganoong klase ng mga tao. Hindi naman ako bobo sa English (di naman sa pagyayabang pero Best in English ako nung hayskul!), para hindi maintindihan yung sinabi nila. Pero gaya nga ng aking naunang pahayag, maaaring na mis-interpret ko lang ang aking mga naturan mula sa kanila. Kaya ako, kahit di man ako malagay sa sitwasyong naranasan ko, magiging sensitibo na ako sa lahat ng aking mga sinsabi at mag-iingat sa maaring maramdaman ng iba (lalo na kung may kausap ka na madamdaming Pilipinong tulad ko) sa aking mga sasabihin. Minsan mas may halaga ang mapagnilay na katahimikan kaysa sa mayabang na pagiging matatas. Sabi nga ni Fr. Rector sa huling misa na inatendan ko, "Kiss the frogs in your life". Siguro nga yung mga insensitive na mga taong iyon ang mga kuluguhing palaka sa buhay ko na kailangan kong halikan.

Nais kong malaman ng sambayanan, kapamilya man o kapuso na wala naman akong masamang ibig sabihin dito at wala akong balak na i-boycot ang paggamit ng English. Hindi po istilo ng GMA ang mandaya.

-

Wheew! Taglish na ulit ah. Anyone who is close to me already knows that I am a forgetful person (yan alam mo na tuloy). Cellphone tska 24x36 na canvas na major plate ko nga naiiwan ko pa sa taxi, oh di ba? Kaya, SORRY. SORRY TALAGA. Sa lahat ng mga ka-text ko na di ko narereplyan dahil nakalimutan ko. Sa lahat ng mga taong nakilala ko na hindi ko na maalala ang pangalan at sa lahat ng mga date (birthday, anniversary, holidays) na hindi ako nakakabati SORRY NA, PLEASE. Bibili na ako ng bagong date book.

Pati na rin kina TINA, ER, DANREY, PAT at JEY. Sila ang mga biktima ng aking wrong send syndrome. Kasi madalas akala ko naka-enter na yung number ng sesendan ko tapos number nila pala yun kasi baka naisip ko magreply sa mga quotes nila tapos may kumausap sa akin tapos nagtype ako ng bagong message tapos sa isa sa limang ito ko nasesend. Ang bibo kasi nila mag-text ng quotes eh kaya sila lang pumupuno sa inbox ko. THANKS na rin kasi you are the beeps in my phone that doesn't mean work or more deadlines.

-

Dinuguan (also called dinardaraan in Ilocano, or pork blood stew in English) is a Filipino savory stew of blood and meat simmered in a rich, spicy gravy of pig blood, garlic, chili and vinegar. The term dinuguan comes from the word dugo meaning "blood". It is recognizably thick and dark, hence the Kano euphemism, "chocolate meat.Dinuguan is often served with rice or a Filipino rice cake called puto.

Mocha Coffee is the Nescafe variant of iced coffee that I drink whenever I needed a quick fix and alertness due to my often sleepless nights. So, paano, next time na uli.